Zakaźne zapalenie wątroby, nazywane także chorobą Rubaharta to poważna, przewlekła choroba psów, która pojawia się na skutek zarażenia wirusem. Choroba Rubartha pojawia się, przez zakażenie adenowirusem psim typu pierwszego, nazywanym także CAV-1. Ten wirus nie jest wrażliwy na działanie czynników zewnętrznych oraz zalicza się do grupy bezotoczkowych. Właśnie z tego powodu, jest na tyle odporny, że poza  organizmem nosiciela jest w stanie przetrwać nawet parę miesięcy. Gdy dojdzie do zakażenia, wirus atakuje: wątrobę, płuca, śledzionę oaz nerki. Do charakterystycznych objawów zalicza się przede wszystkim: reakcje immunologiczne, wynikające z problemów z nerkami, „blue eyes”, a więc zmiany w rogówkach.

W jaki sposób pies może się zarazić?

Psy mogą zarazić się od chorych lub bezobjawowych nosicieli. Wirus przenoszony jest drogą pokarmową lub kropelkową (ślina, kał, mocz). Wirus rozwijać się będzie w migdałkach i węzłach chłonnych. Następnie, transportowany naczyniami krwionośnymi, dostaje się do wątroby. Warto pamiętać, chore psy, które zostały wyleczone jeszcze przez kilka miesięcy będą roznosić wirusa poprzez mocz lub kał. Ponadto, CAV-1 może rozprzestrzeniać się przez pasożyty, jak pchły – badania laboratoryjne wskazały, że także one mogą stać się nosicielami.

Symptomy choroby Rubartha

Ze względu na fakt, że schorzenie występuje w kilku postaciach, a więc nadostrej, ostrej, przewlekłych oraz ocznych. Najostrzejsza wersja pojawia się głównie u młodych psów, które nie zostały zaszczepione. W takich wypadkach, dochodzi do śmierci zwierzęcia, dlatego nie ma nawet szansy na rozpoznanie choroby. Śmiertelność psów wynosi w takim przypadku około 100%. Wersja ostra trwa od pięciu do siedmiu dni i objawia się bardzo wysoką temperaturą ciała, wymiotami/biegunką, znacznym powiększeniem węzłów chłonnych oraz krwawymi wylewami. Statystycznie, umiera na nią połowa chorych osobników, jednak przy wdrożonym leczeniu, prawie 90% można wyleczyć. Postać przewlekła to przewlekłe zapalenie wątroby, które występuje przede wszystkim u zwierząt o obniżonej odporności. Mogą wiązać się z delikatną infekcją i zwłóknieniem wątroby. Wersja oczna pojawia się w przypadku postaci ostrej lub w czasie leczenia. Objawia się wspomnianym wcześniej mętnieniem rogówki „blue eye”.